Dichtbundel "schone was" is te koop voor E.12,50
bij Boekhandel vd Vlist
't Plein 10-12 Leusden
of te bestellen voor E.12,50 exclusief verzendkosten
foto's presentatie"schone was"

 

foto's exposición,"vecinos y pescado"ayuntamiento, Viveiro, Galicia

 

 

 

 

FACEBOOK

     

entre dos aguas

 

in knoflookolie buigt garnaal nog verder in vertrouwde bocht
kleurt zichzelf en met saffraan de rijst
de paella

in flamenco wint de snaar zout uit elke noot 
daar de nagel honderd plectrums snel 
nooit roest, de Lucía 

Camarón zingt
als water
drijft mijn gedachte terzijde
gelijk een rivier, die zich over de gehele lengte breder maakt
z’n oever verlegt, hoger aan de bergwand

waarin forel met alle kracht stroomopwaarts danst
laat ik me gaan met heel mezelf
voorbij het water in de mond

 

 

enno paulusma 2014

entre dos aguas

 

en aceite de ajo la gamba se inclina mucho más en la curva conocida
colorea en sí misma y con azafrán el arroz
la paella

en el flamenco la cuerda extrae sal de cada nota
donde la uña cien púas rápida
nunca oxida, de Lucía 

Camarón canta
como el agua
flota mi pensamiento a un lado
como un río, que lo hace más ancho por encima de toda su longitud
su banco empuja, más arriba en la ladera de la montaña

en donde la trucha baila rio arriba con todas las fuerzas
me dejo ir libre con mi propio todo
más allá del agua en la boca

 

 

enno paulusma 2014

 
     

 

 

 

Bol van van Loon

zoals ogen in gebroken verf het verleden laten zien
legt de luchter schaduwkrullen van de trap op de vloer
waar de tijd in de aders van het marmer is gesleten

er wonen eeuwen oude kleuren in dit huis
net als de geur van sleetse boeken geschiedenis verhaalt
hangen er meesters aan de wand
staat het bol van van Loon

enno paulusma 2012

 
     

Hier de link Zomaar kunst van de AVRO. Programmaonderdeel van Kunstuur
waarin Cees praat over het portret welke ik van hem maakte in 2000.
(uitzending van 1 oktober 2011)

 
      enno paulusmaenno paulusma enno paulusma
     

enno paulusma

hebben en houden

eens hadden wij een moeder, naar verluidt
een die zoon en dochter had maar geen gevoelens
koesterde voor welk kind dan ook

een die ons niks zei, maar niet de zakdoek legde
hoe vals het spel ook omdat zij ons vreemd
haar eigen gang ging met een rare snuiter
en onze vader aan de wilgen hing met ons daarbij

zo treurden wij. zolang
totdat wij haar niet kenden of niet meer wilden kennen

de vrouw
die nu bij hoog en laag
beweert dat zij de onze is. en dan zeg ik
dat wij haar dood hebben gewaand
en dat we dat zo houden

 

enno paulusma 2011

 

     

enno paulusmaenno paulusma

     

braaf

braaf

aan de voet van een berg, op weg naar Santiago
daal ik in gedachten af naar afgelegen straten
het rode vlees, dat mij doet watertanden, hoe dikwijls
heb ik daaraan gedacht doch nooit van durven dromen

er wordt beweerd dat het zowaar mijn schuld is en ik denk
aan de verscheurde deken, het hondje op de hoedenplank
terwijl ik onschuldig m’n wonden lik
langs de kant van de weg


enno paulusma 2010

enno paulusma enno paulusma